Ketensamenwerking organisatiemodellen

Als men project overstijgend op de langere termijn gaat samenwerken, in wat ook wel strategische allianties worden genoemd, kunnen we vanuit zowel literatuur als praktijk een drietal organisatiemodellen onderscheiden die de samenwerking tussen de partijen als een soort ‘’shared service center’’ gaat coordineren.

In dit artikel laten Marcel Noordhuis, Maurits van Thiel de Vries, Léon Fleuren en Jelle Koolwijk  hun licht schijnen op de organisatiemodellen die daarvoor in de ”industrie” worden toegepast en ook in de ”bouw” gebruikt kunnen worden.  Door op nevenstaande link te klikken kunt u het gehele artikel downloaden.

Ik wil aantonen dat ketensamenwerking bijdraagt aan het reduceren van faalkosten

– Voor u gelezen in Building Business van Augustus 2005 –

Volgens Marcel Noordhuis hebben professionele bouwers prima commerciële vaardigheden gericht op het maken van omzet, maar laten de vaardigheden om faalkosten binnen de eigen organisatie en tussen de samenwerkende partners in het bouwtraject te beheersen, nog veel te wensen over. En dat terwijl bouwers vaak worden geconfronteerd met aanzienlijke faalkosten, zonder de exacte omvang en herkomst ervan te weten.

Met behulp van ketenmanagement, een methode die onder andere in de auto-industrie allang met succes wordt toegepast, kunnen volgens Noordhuis de faalkosten worden teruggedrongen. Dat is althans zijn centrale stelling waarop hij in 2013 hoopt te promoveren aan Nyenrode Business Universiteit. Building Business had een gesprek met de onderzoeker, én met zijn promotor Jack van der Veen, hoogleraar Supply Optimization.  Nevenstaand de link naar het hele artikel van destijds.

Op zoek naar de doorbraak; corporaties en ketensamenwerking

– Voor u gelezen in Building Business november 2007 –

 

Met ketenintegratie zijn ontegenzeggelijk voordelen verbonden. Uit andere sectoren van de economie worden met regelmaat voorbeelden aangedragen, die de ‘achterlijke’ bouwsector op dit punt op het goede spoor zouden moeten zetten. Want waarom komt deze integratie, in Engelse vaktermen Supply Chain Management, nog zo moeizaam van de grond?

Nijenrode-promovendus Marcel Noordhuis heeft er zijn missie van gemaakt om opdrachtgevers en opdrachtnemers in de bouw dichter bij elkaar te brengen. Op zijn initiatief haalde Building Business eerst een gezelschap van directeuren van woningcorporaties bij elkaar, van wie toch een langetermijnvisie op goed opdrachtgeverschap mag worden verwacht. Hun conclusie: corporaties kunnen het op bepaalde punten zeker beter doen, maar voor een echte doorbraak kan en mag de inzet van de bouwbedrijven niet ontbreken. Nevenstaand de link naar het gehele – naar mijn idee nog steeds actuele artikel –

Aanbesteding is nodig voor het scherp houden van toeleveranciers?

Deze blog is onderdeel van de serie “MythBusters: over het waarheidsgehalte van stellingen betreffende het al dan niet toepassen van Ketensamenwerking in de bouw”. Op een soortgelijke manier als in de populaire serie op Discovery Channel nemen we een vaak gehoorde stelling uit de sector onder de loep en bestuderen of deze berusten op feiten of fictie.

Door: Jack van der Veen [1] & Marcel Noordhuis [2]

Aanleiding
Een belangrijk onderdeel van ketensamenwerking in de bouw is dat partijen langdurig projectongebonden samenwerken. De belangrijkste redenen daarvoor zijn dat er (1) geleerd kan worden van fouten; (2) er ruimte is om te investeren in processen, systemen en mensen; en (3) partijen steeds beter op elkaar afgestemd raken zodat er minder transactiekosten zijn bijvoorbeeld voor het opstellen van contracten. Projectongebonden samenwerking heeft als consequentie dat niet elk project aanbesteed wordt.

In de bouwsector wordt veel gebruik gemaakt van aanbesteding, soms verplicht (Europese aanbesteding) en soms als een zelfgekozen, gewenste manier om in te kopen en om te gaan met leveranciers. Een bekende uitspraak is “hoe trouwer ik als klant ben, hoe meer ik ga betalen”. Kortom, leveranciers moeten “scherp” gehouden worden, en om die reden lijkt het een goed idee om het werk aan te besteden en is er dientengevolge soms nogal wat scepsis ten aanzien van ketensamenwerking.

Bij een aanbesteding zijn er twee fasen; de preselectie en de gunning. Voor beide fasen kunnen diverse selectiecriteria worden gebruikt. In de Nederlandse bouw blijkt “prijs” heel vaak het belangrijkste gunningcriterium. In die zin zijn aanbestedingen dan ook doorgaans bedoeld om de beste prijs te krijgen binnen voorgeschreven kwaliteitscriteria.

Deze blog gaat daarom over de vraag: Is het inderdaad zo dat aanbesteden nodig is om leveranciers scherp te houden en leidt projectongebonden ketensamenwerking tot “luiheid” bij leveranciers, of is dit een mythe en kan projectongebonden ketensamenwerking minstens zo goed werken?

Lees verder

Ketenintegratie is lange adem project

– Voor u geschreven in het blad Cobouw –

Ketenintegratie in de bouw krijgt de laatste tijd veel aandacht. Dat is begrijpelijk, immers het vooruitzicht van betere kwaliteit tegen lagere kosten doet het goed in tijden van economische crisis. Volgens Jack van der Veen en Marcel Noordhuis vraagt ketenintegratie diepgaande veranderingen. Nevenstaand de link naar hun artikel.

Crisis dwingt bouwkolom na te denken over ketensamenwerking

– Voor u gelezen in het blad BuildingBusiness –

Ketenintegratie in de bouwkolom is nog pril en broos. De voorlopers zoeken een weg op de tast. Anderen gebruiken het begrip te pas en te onpas. Het boeiende gesprek hieronder roept alweer nieuwe vragen op. Hoe maak je resultaten meetbaar? Hoe verder na de eerste succesvolle stappen? Welke partij neemt het voortouw? Hierbij de  link naar het artikel.

RRbouw rapport ketensamenwerking

Ca. 2 jaar geleden heb ik op verzoek van RRBouw een publicatie geschreven in samenwerking met Ruben Vrijhoef van de TU Delft. De rapportage dient handvatten te geven om ketensamenwerking te kunnen implementeren. Ik hoop dat u door de publicatie te lezen een beter begrip krijgt van de principes van ketensamenwerking. Nevenstaand de link naar de rapportage.